XVII. yüzyıl Osmanlı ilim ve edebiyat dünyasının önde gelen simalarından Veysî’nin Dürretü’t-tâc fî sîreti sâhibi’l-mi‘râc adlı eseri, Osmanlı dönemi siyer yazıcılığının dikkat çekici örneklerinden biridir. Bu kitapta Dürretü’t-tâc, klasik siyer geleneğiyle ilişkisi, Veysî’nin siyer anlayışı ve Osmanlı kültür hayatındaki tesiri çerçevesinde ele alınmaktadır. Müellifin ilmî birikimi ve kaynak kullanımı üzerinde durularak eserin Osmanlı siyer literatürü içerisindeki yeri belirlenmektedir. Kitap ...