Türk asıllı olup Farsça şiirleri ile Hint alt kıtasının en önemli şairlerinden biri kabul edilen Mirza
Abdülkadir-i Bîdil (1644-1720), bilhassa tasavvufi şiirleriyle Hindistan dışında Afganistan ve
Mâverâünnehir’de büyük rağbet görmüştür.
Sebk-i Hindî olarak adlandırılan şiir anlayışı, tefekkür merkezli bir şiir dili geliştirmiş; anlamı
kapalı, çağrışım zenginliğine sahip ve okuru zihnî bir çabaya davet eden bir yapı kurmuştur.
Sebk-i Hindî şairleri lafızdan çok manayı ö ...