“Dünya gurbetinde içimizdeki evi ar›yoruz.”
Hiç bu kadar hızlı yaşamamıştık ve hiç bu kadar yorulmamıştık. Günler dolu, takvimler taşıyor ve içimizde garip bir boşluk var. Sürekli bağlantıdayız, giderek yalnızız. Her şeye yetişiyoruz, bir tek kendimize yetişemiyoruz.
Kemal Sayar bu kitapta, hız çağının insanına eski ama unutulmuş bir imkânı hatırlatıyor: durmak. Durup düşünmeyi öneriyor. Görüşme odasında dinlediği hikâyelerden Yûnus’un ilahilerine, modern düşünceden kadim hikmete uzana ...