Ve sonunda “O zaman sandığımı açabilirsiniz,” dediği gün gelip çatmıştı. Biraz daha büyümüştük tabii ama babaannemin vefat etmesi hepimizi derinden sarsmıştı. Hatta uzun bir süre sandığını açmaya cesaret edememiştik. Sonra hepimizin birlikte olduğu bir gün babam cebinden bir anahtar çıkararak, “Sanırım artık vakti geldi. Hadi bakalım, babaannenizin sandığını açıyoruz,” dedi. Hepimiz sandığın etrafında toplandık. Kimse konuşmuyordu. Babaannem birazdan kapıdan içeri girip yine, “Ne yapıyorsunuz bu ...