Bu çalışmada, kelâmî ve felsefî düşüncenin büyük ölçüde mezcedildiği on üçüncü yüzyılın önemli temsilcilerinden biri olan Nasîrüddin Tûsî’nin metafizik açıdan nedensellik anlayışı incelenmektedir. Onun Tanrı’nın âlemi var etmesine yönelik görüşlerinin kelâmî ve felsefî izler taşıdığı, her iki yaklaşımı eleştirel bir süzgeçten geçirerek nasıl bir sonuca ulaştığı ortaya konulmakta ve ulaştığı sonucun özgünlüğü değerlendirilmektedir. Bu minvalde Tûsî’nin Tecrîdü’l-akāid, Şerhu’l-İşârât ve’t-tenbîhâ ...