Bu çalışma, Kur’ân-ı Kerîm’de farklı bağlamlarda tekrar edilen “insanların çoğu”, “onların çoğu” ve “insanlardan birçoğu” ifa-delerini, Kur’ân’ın insan ve hakikat tasavvuru çerçevesinde bütüncül olarak incelemektedir. Araştırmanın temel problemi, çoğunluğun hakikatin belirleyici ölçütü olarak kabul edilmesi-nin Kur’ânî düşünce açısından nasıl değerlendirilmesi gerekti-ğidir. Bu bağlamda eser, çoğunluğun niceliksel üstünlüğü ile hakikatin epistemik ve ahlâkî değeri arasındaki farkı ortaya koymayı ...